انواع برنامه‌نویس‌ها از روی تیشرتشان خودت را پیدا کن

اگر چند سالی تو جمع برنامه‌نویس‌ها بوده باشی، حتماً می‌دانی که هر کدوم از ما یه سبک خاص داریم. نه فقط توی کد زدن، بلکه توی لباس پوشیدنم همینطور. مخصوصاً تیشرت. توی devpoosh کلی برنامه‌نویس رو دیدیم و تونستیم یه دسته‌بندی بامزه از انواع برنامه‌نویس‌ها بر اساس تیشرت‌هایی که می‌خرن یا می‌پوشن، انجام بدیم. ببینم خودت کدوم تیپ هستی؟

۱. برنامه‌نویس «It works on my machine»

این تیپ، همون برنامه‌نویسیه که همیشه توی لوکال همه چی اوکیه. وقتی باگ پیدا می‌شه، اولین جمله‌اش اینه: «خب رو ماشین من که کار می‌کرد!» تیشرت مورد علاقش یه جمله ساده و کلاسیک با همون متن معروفه. نه شلوغ، نه رنگی. فقط یه حرف حساب.

این آدم معمولاً از تیشرت‌های متنی ساده خوشش میاد. هرچی کمتر، بیشتر.

۲. برنامه‌نویس لوگوی‌باز (Logo Lover)

این یکی عاشق لوگوهای زبان‌های برنامه‌نویسیه. پایتون، جاوا، گیت‌هاب، لینوکس. حتی بعضی وقتا لوگو رو انقدر توی ذهنش بزرگ می‌کنه که می‌خواد رو سینه نشونش بده. تیشرت این آدما پر از نمادهاست؛ گاهی ترکیبی از چند تا لوگو، گاهی فقط یک لوگوی غول‌پیکر وسط تیشرت.

اگه خودت این تیپی، حتماً سری به دسته تیشرت لوگو و نماد برنامه‌نویسی بزن.

۳. برنامه‌نویس فان و شوخ‌طبع

این برنامه‌نویس همیشه جوک تازه داره. چه توی کامنت‌های گیت، چه توی کد. تیشرتش هم باید حتماً یه متن خنده‌دار داشته باشه؛ مثل «99 little bugs in the code» یا «I’m not arguing, I’m just explaining why I’m right». اینا همون آدمای فرحبخشن که توی تیم روحیه می‌ارن.

بهترین جا برای این افراد، تیشرت‌های فان و طنز برنامه‌نویسی است.

۴. برنامه‌نویس متخصص یک زبان (زبان پرست)

این یکی رو از اون تیشرت‌هایی که «Python Developer» یا «JavaScript Ninja» روش نوشته، می‌تونی بشناسی. اونقدر به یک زبان خاص عشق می‌ورزه که توی ذهنش هیچ زبان دیگه‌ای ارزش پوشیده شدن نداره. گاهی حتی از لوگوی اون زبان روی تیشرت استفاده می‌کنه، گاهی از یه جمله طعنه‌آمیز علیه زبان‌های دیگه.

برای این تیپ، دسته زبان‌های برنامه‌نویسی بهشت‌ست.

۵. برنامه‌نویس مینیمال و مرموز

این دسته حرف نمیزنن؛ تیشرت مشکی ساده می‌پوشن که فقط روش یه «>_» یا «sudo» کوچیک نوشته شده. یا گاهی «404» خیلی ریز. اونا اهل شوخی نیستن، ولی کدنویسیشون مثل شعر میمونه. تیشرت این آدما سرشار از ایهامس. فقط خود برنامه‌نویس‌ها متوجه شدن معنیش رو.

اگه توش self-documenting code مینویسی و از توضیح اضافه بدم میاد، احتمالاً همین تیپی.

کلام آخر: تیشرت، شناسنامه برنامه‌نویسی شماست

توی devpoosh، ما به این نتیجه رسیدیم که تیشرت فقط پوشاک نیست؛ یه راه برای ابراز هویت برنامه‌نویسیه. چه اون یکی باشی که جمله‌های کلاسیک رو دوست داری، چه عاشق لوگوها، چه طرفدار طنز. مهم اینه که تیشرتت حس تو رو نشون بده.

تو کدوم تیپ بودی؟ راستی اگه تیپ خودت رو پیدا نکردی، بیا توی کامنت‌ها بگو. شاید تیپ جدیدی باشی که ما نشناختیم.